. Mijn naam is Marjon Leijen en ik voer een eigen praktijk
als orthopedagoog. In het contact met volwassenen met psychische / psychiatrische
problematiek (door het werk als B - verpleegkundige) kreeg ik regelmatig het idee
dat de problemen, zo niet voorkomen, dan wel kleiner hadden kunnen worden, als
er in de jeugd van die persoon meer aandacht geweest was voor bepaalde aspecten
van zijn of haar ontwikkeling. Als problemen in de jeugdjaren worden gesignaleerd
en aangepakt, kan er een persoon uitgroeien tot volwassene, die zich niet alleen
zelf beter "in zijn vel" voelt, maar ook zijn eigen kinderen weer beter kan opvangen
en begeleiden. Dit was mijn motivatie om orthopedagogie te gaan studeren. Sinds
1992 werk ik als orthopedagoog en deed ik ervaring op in: de kinder- en jeugdpsychiatrie,
een praktijk van een zelfstandig gevestigde orthopedagoog, een instelling voor
onderzoek naar kinderen, gezinnen en hun leefsituatie t.b.v. justitie mijn eigen
praktijk en een praktijk voor onderzoek naar en behandeling van dyslexie. Diagnostisch
onderzoek Aan vrijwel iedere behandeling gaat een diagnostisch onderzoek vooraf.
Ontwikkelingsachterstand, intelligentieniveau en sociaal - emotionele problematiek
worden hierdoor in kaart gebracht. Op grond hiervan wordt een advies gegeven.
Een diagnostisch onderzoek kan bestaan uit: spelobservatie intelligentieonderzoek
onderzoek van de sociaal emotionele ontwikkeling observatie op school / thuis
gezinsobservatie Bij sociaal-emotionele - en gedragsproblemen kunnen de volgende
vormen van behandelingen geboden worden: individuele (spel)therapie groepstherapieën
voor kinderen en jongeren t.b.v. het aanleren van sociale vaardigheden of het
beheersen van impulsief en/of agressief gedrag. begeleiding van ouders/opvoeders
oudercursus advisering aan school InTake Nadat uw kind of de jongere zichzelf
heeft aangemeld, volgt een eerste gesprek, waarin de problemen besproken worden
en een voorstel gedaan wordt tot diagnostisch onderzoek, een behandeling of doorverwijzing.
Telefonisch spreekuur Voor korte vragen kunt u terecht op het telefonisch spreekuur
op dinsdagmorgen tussen 9.00 en 10.00 uur. Tarieven Het telefonisch spreekuur
en het kennismakingsgesprek zijn gratis. De tarieven komen overeen met welke gehanteerd
worden door zelfstandig gevestigde orthopedagogen en psychologen. Probleemvragen
voor ouder en/of kind Waarom word ik altijd gepest ? Wat is pesten? Een kind voelt
de kwetsbaarheid van een ander kind vaak goed aan. Veelal uit herkenning. Uit
angst zelf gekwetst te worden, komt het kind tot een strategie van: "aanvallen
is de beste verdediging". Het pesten van een ander kind is meestal terug te voeren
op angst en onmacht om tot een wederkerig contact te komen. Meelopers zorgen ervoor
dat het pestgedrag versterkt wordt. Je wordt stoer gevonden. Wat is er dus aan
te doen? Leer de kinderen sociale weerbaarheid aan. Zowel de 'dader' als het 'slachtoffer'.
Middels een sociale vaardigheidstraining of een weerbaarheidstraining krijgen
kinderen concrete gedragingen aangeleerd voor de omgang met andere kinderen. Ze
krijgen hierdoor meer zelfvertrouwen en laten het pesten niet meer toe of hebben
het niet meer nodig. Die driftbuien steeds...... hoe moet ik hiermee omgaan ?
Driftig wordt ieder kind wel. Zeker op jonge leeftijd wordt je geregeld geconfronteerd
met je eigen onmacht. En je wilt zo graag groot zijn en alles zelf kunnen. Deze
frustratie roept boosheid op en als je niet goed geleerd hebt hiermee om te gaan,
kan er een driftbui ontstaan. Ouders bepalen in grote mate of zo'n driftbui effect
scoort. Een driftbui leidt namelijk niet uit zichzelf tot een oplossing voor het
probleem. Hiervoor zijn de ouders nodig. Wanneer een kind gaat ervaren dat op
een driftbui een prettige oplossing door de ouders wordt aangedragen, loont het
de moeite de volgende keer weer een driftbui te krijgen. Het is moeilijk om deze
cirkel te voorkomen en zeker om deze te doorbreken wanneer die al enigszins in
gang gezet is. Praten met een buitenstaander is dan belangrijk. Wat gaat er in
mijn kind om; ik krijg er geen hoogte van ! Er zijn introverte en extraverte kinderen.
Net als bij volwassenen ligt bij het ene kind het hart op de tong, bij het andere
kind krijg je niets te horen over zijn beleving. Als een kind echter nooit, ook
aan zijn ouders niet, iets vertelt over wat het meemaakt, kan het zorgelijk zijn.
Zeker wanneer de ouders het idee hebben dat het kind zich niet lekker in zijn
vel voelt zitten. Soms heeft het kind dan iets meegemaakt waarover het niet durft
te praten. Omdat het zich ervoor schaamt, omdat het familieleden kan betreffen,
omdat het bang is dat de leerkracht het te horen krijgt of wat dan ook. Een onderzoek,
waarbij de beleving van het kind wel naar voren gebracht kan worden, is dan belangrijk.
Het hoeft er dan niet over te praten maar je krijgt dan wel zicht op wat het kind
aan ondersteuning nodig heeft. Ik hoor er niet bij, Ik krijg geen vriendjes !!
Ieder mens en dus ook een kind voelt zich wel eens eenzaam. Soms hebben ouders
het gevoel dat een kind zich te veel terugtrekt uit het sociale leven. Meestal
vertelt het kind dan ook weinig over vriendjes en belevenissen. Het komt voor
dat kinderen geen vriendjes krijgen in de klas en in de buurt. Het is belangrijk
om uit te zoeken hoe dit komt. Heeft het kind zorgen? Is het hoogbegaafd, zodat
het met andere dingen bezig is dan zijn leeftijdgenoten? Is het kind sociaal angstig?
Wanneer je de oorzaak weet, kun je het kind verder helpen, zodat het zich gesteund
gaat voelen en minder eenzaam. Mijn kind heeft leerproblemen ! Soms lukt het een
kind niet mee te komen op school terwijl de indruk bij ouders en leerkracht ontstaat
dat het kind wel slim genoeg is. Het is dan raadzaam te kijken waar dit aan ligt.
Wanneer er sprake is van een leerstoornis (o.a. dyslexie, dyscalculie, NLD) is
het belangrijk dit zo vroeg mogelijk in de ontwikkeling van een kind duidelijk
te krijgen. Het gaat dan geen proces in van voortdurend faalervaringen opdoen
zodat het gaat twijfelen aan zichzelf. Het onderwijs kan dan aangepast worden
op zo'n manier dat het kind toch kan leren en meekomen met de rest van de klas.
Een leerstoornis kan anders leiden tot problemen in de sociaal-emotionele ontwikkeling,
bijvoorbeeld een negatief zelfbeeld, depressieve gevoelens, agressie, enz. Andersom
kunnen problemen in de sociaal-emotionele ontwikkeling ook leiden tot leerproblemen.
Als je geen vriendjes hebt, of je ouders zijn net gescheiden, of je voelt je ongelukkig,
dan ben je minder met je aandacht bij de les. Hierdoor mis je informatie en gaat
het leren moeilijker.